Samen een bakkie doen!

 
U kunt elke woensdagmorgen terecht bij één van de kerken in Krommenie voor gezelligheid en ontmoeting. Dit is een gezamenlijk project van de Raad van Kerken en de Zonnebloem.  Gewoon voor een praatje, een spelletje en een luisterend oor. ’s Morgens van 10 tot 12 uur:   
 
Op de eerste woensdag van de maand in de ontmoetingsruimte van de Petruskerk  (door de Zonnebloem)  Snuiverstraat 2
 
Op de tweede woensdag van de maand in de Doopsgezinde Vermaning aan de Noorderhoofdstraat 46. (Mede namens de Protestantse Gemeente Krommenie)
 
Op de derde woensdag van de maand weer in de ontmoetingsruimte van de Petruskerk  (door de RK parochie) Snuiverstraat 2
 
Op de vierde en vijfde woensdag van de maand in de Leliekerk aan de Lisdoddelaan 1.  (Ned. Ger. Kerk)
 

De koffie staat voor u klaar!

Lees ons verslag van zomaar een woensdag begin juli 2016:

Samen een bakkie doen

Het is prachtig weer, Geertje en Mia zetten met veel moeite de vlaggenstok in de hoog hangende houder en Lucie bedenkt dat het jammer is dat de kerk geen koffie- of theetuin heeft. De vlag wappert, de kerk is open! Open voor wie toevallig in de kerk moet zijn en/of zin heeft in een kopje koffie en een praatje. Het is druk vandaag. Het immer opgewekte “rollatorteam” arriveert om precies 10 uur, tegelijk met iemand die voor het eerst komt. Mensen stellen zich aan elkaar voor, er wordt druk gepraat, de stemming zit er meteen in. Als we binnen aan tafel zitten en er inmiddels meer mensen zijn aangeschoven, krijgt iedereen koffie met het vertrouwde stukje appel-havermout-plaatkoek. Nieuwtjes worden uitgewisseld, herinneringen opgehaald en ervaringen gedeeld: “Ik doe ’s avonds de deur niet meer open”. Het luikje in de voordeur wordt gemist! Het gesprek valt uiteen en even later zijn mensen in twee- of drietallen met elkaar in gesprek. Iedereen wordt bij het gesprek betrokken, ook diegene die de Nederlandse taal nog niet helemaal onder de knie heeft.

Ik vraag, als er heel even een stilte valt, waarom ze naar deze koffiedrinkochtenden komen. “Voor de gezelligheid, ik kijk er altijd naar uit!” Een ander noemt het ‘er even uit zijn’ en ‘het leren kennen van andere mensen’. En ja, we vinden het allemaal jammer dat er niet meer gebruik wordt gemaakt van deze gelegenheid, er zouden toch veel meer mensen moeten zijn die hier behoefte aan hebben? Elke woensdagmorgen is er een kerk van 10 tot 12 uur open in Krommenie. We vermoeden dat het proberen van ‘iets nieuws’ voor velen toch moeilijk is. Ze durven niet alleen ergens op af te stappen, het lijkt soms alsof ze zich bewust afsluiten. Sommigen hebben een ongastvrije ervaring gehad: het bekende voorbeeld van de “al bezette lege stoel” wordt genoemd……… Er wordt heel veel aangeboden in ons dorp, een aantal heeft daarvan een overzicht gekregen. Getrouwde mensen hebben niet altijd behoefte aan of tijd voor een vrienden- en/of kennissenkring, ze hebben genoeg aan elkaar of aan hun gezin en/of werk. Maar als je dan alleen komt te staan! Je bent het niet gewend en je hebt niet geleerd om vriendschappen aan te gaan. Maar hoe maak je dan vrienden? Voorbeelden worden genoemd: “Richt je aandacht op de ander; stel je open uit, wees attent.”Om contact te maken is iemand zijn buurman blijven groeten al zei die eerst niets terug. Ook een suggestie die gedaan wordt is een praatje te maken als de gelegenheid zich voordoet. Gewoon blijven proberen, de meeste mensen staan daar voor open! In de Nederlands Gereformeerde Kerk is een Smoelenboek gemaakt (boek met foto’s van gemeenteleden, voorzien van o.a. de naam). Dit boek wordt gegeven aan nieuwe gemeenteleden of aan de nieuwe voorganger. Het ‘je thuis voelen’ gaat daardoor veel gemakkelijker en sneller. Gesuggereerd wordt om als je ergens nieuw bent komen wonen de buren uit te nodigen. Of als je van honden houdt, neem een hond! Gezelligheid in huis en mensen die hun hond uitlaten maken vaak een praatje met andere hondenbezitters. Maak contact, toon initiatief, daarover zijn we het allemaal eens. Eenzaamheid is geen ziekte, maar het kan wel een verschijnsel van bijv. een depressie zijn, net als zwaar piekeren of je ontzettend veel zorgen maken over bijvoorbeeld je kinderen. Bij eenzaamheid mist men een gevoel van verbondenheid met anderen en de eigen omgeving. En nee, alleen-zijn en eenzaamheid is beslist niet hetzelfde. Sommige mensen zijn nu eenmaal graag alleen, ze kiezen daar bewust voor en functioneren prima. Misschien is het een idee om te kijken in onze eigen omgeving of er iemand is die we mee zouden kunnen vragen naar het koffiedrinken op woensdagmorgen!

Een hartelijke groet en wie weet tot ziens!

Fien, Mia, Geertje, Juanita, Els, Marianne, Bep, Gréta, Lyda, Alberdien en Lucie (en toevallig deze keer geen heren aanwezig)